من و جهان وارونه...

تا خاک مرده به جان شور و شر گرفت

دیدم جهان فلسفه ای مختصر گرفت

ابلیس پرسه زنان چنگ می نواخت

آنجا که زیر " بار امانت"، بشر گرفت

آدم فریب خورد، حوا تلخ می گریست

وقتی که ارث خوشه گندم پدر گرفت

بت ها به انتظار شکستن، کسی نبود

بر شانه تا که بتی خود، تبر گرفت

مریم بیا برای مسیح مادری بکن

گهواره شد صلیب، یهودا پسر گرفت

لیلا که رفت جنون ماند و بعد آن

مجنون هوای جوانی ز سر گرفت

بگذار ساده بگویم که عشق هم

وارونه شد به خاک جهان را خطر گرفت